پاسخ زیبای آیت الله خامنه ای به امام راحل(س) بعد از ترور نافرجام

پاسخ زیبای آیت الله خامنه ای به امام راحل(س) بعد از ترور نافرجام

آیت‌الله خامنه‌ای نیز در پاسخ به پیام محبت‌آمیز امام خمینی (س)، با صدور پیامی اظهار داشتند:

" هر وقت به یاد این می‌افتم كه این حادثه موجب شده امام عظیم‌الشان ما اظهار لطف كنند و در پیامشان اظهار دلسوزی بكنند و ملت بزرگ و قهرمان ما دست به دعا بردارد و دعا كنند در خودم احساس شرمندگی می‌كنم.... "

 

پایگاه اطلاع رسانی آستان مقدس حضرت امام خمینی(س): ششم تیرماه سال1360 در حالی كه تنها شش روز از شهادت دكتر مصطفی چمران، گذشته بود، پروژه حذف رهبران اصلی جریان پیرو خط امام(س)، با انفجار بمب كار گذاشته شده در ضبط صوت قرار داده شده بر روی تریبون سخنرانی آیت‌الله خامنه‌ای در مسجد ابوذر تهران، توسط سازمان مجاهدین خلق كلید خورد

مسجد ابوذر تهران، در یكی از جنوبی‌ترین مناطق تهران واقع شده و آیت‌الله خامنه‌ای مدتی در آن جا پس از نماز ظهر و عصر، سخنرانی می‌كرد و به پرسش‌ها پاسخ می‌داد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در مسجد ابوذر تهران در حالی كه مشغول سخنرانی بودند، توسط جوانی 25 ساله از منافقین كوردل مورد سوء قصد قرار گرفتند و پس از جراحت شدید به مدت 42 روز تحت معالجه قرار داشتند. خوشبختانه امام جمعه محبوب تهران و نماینده حضرت امام(س) در شورای عالی دفاع از این سوء قصد، به دلیل كامل عمل نكردن بمب و تنها انفجار چاشنی آن ، جان سالم به در بردند، اما جراحات شدیدی بر ایشان وارد شد. براساس اخبار منتشره در همان زمان، آیت‌الله خامنه‌ای «از نقطه بالای كتف راست و بالای ران سمت راست» مجروح شدند. استخوان ترقوه ایشان شكسته شد و چند رگ و عصب دست راست ایشان نیز قطع شد و در نهایت دست راست ایشان سلامتیش را باز نیافت. تقدیر الهی چنین رقم خورده بود كه ایشان برای آینده نظام حفظ و افتخار جانبازان در خیل جانبازان انقلاب اسلامی شوند.

هم‌زمان با انفجار بمب در آن مسجد، بمبی نیز در میدان انقلاب تهران منفجر شد و بمب دیگری هم در تقاطع خیابان ولی‌عصر(عج) و طالقانی پیش از انفجار كشف و خنثی شد.

اما سازمان رسماً مسئولیت سوء قصد به آیت الله خامنه ای را بر عهده نگرفت و حتی بر قسمتی از بدنه داخلی ضبط صوت انفجاری با ماژیك نوشته شده بود: «هدیه گروه فرقان» و جزوه ای نیز با امضای این گروه درباره این سوءقصد انتشار یافت. در حالی كه مؤسس و اعضای اصلی این گروه در سال 58 و 59 شناسایی و دستگیر شده بودند و هیچ تشكیلاتی از این گروه در سال 1360 در داخل كشور وجود نداشت كه قادر به انجام یك اقدام مسلحانه باشد.

در برخی از اعلامیه‌ها و جزوات قبلی این گروه از بنیانگذاران و ایدئولوژی سازمان تجلیل و اعلام حمایت شده بود، و قرائن معدودی هم در مورد ارتباط تشكیلاتی سازمان با فرقان وجود داشت، اما آشكار بود كه سازمان در همان آغاز عملیات تروریستی خود ـ در تیر ماه 60ـ با طرح نام گروه فرقان و انتشار اعلامیه جعلی به نام آن گروه، كوشید، تا، هم چهره تروریستی خود را پنهان كند و هم علاوه بر انحراف افكار عمومی، مسئولان امنیتی و انتظامی را نیز گمراه نماید.

معاون وقت دادستانی انقلاب در خاطرات خود تصریح كرده است كه «جواد قدیری یكی از طراحان انفجار مسجد ابوذر بود.وی كه نام كاملش محمد جواد قدیری مدرس است و از اعضای قدیمی و مهم سازمان و نفوذی در كمیته انقلاب مستقر در اداره دوم ستاد ارتش بود، بعد از سوءقصد نافرجام به آیت الله خامنه ای متواری شد و از كشور گریخت. و در سال 1364، نام قدیری در لیست شواری مركزی سازمان به عنوان «عضو مركزیت» درج گردید.در همان زمان در اغلب خبرهای مطبوعاتی و واكنش های اقشار مختلف مردم و گروه های سیاسی، بدون كمترین تردیدی، سازمان مسئول انفجار مسجد ابوذر معرفی و شناخته می شد. بعدها نیز در بیانیه وزارت خارجه آمریكا درباره سازمان، مجروح شدن آیت الله خامنه ای یكی از مجموعه اقدامات تروریستی سازمان خوانده شد. سازمان نیز در نفی این واقعیت مجدداً اعلام نمود كه سوءقصد به آیت الله خامنه ای «قبل از شروع مبارزه مسلحانه مجاهدین» توسط گروه فرقان انجام شده «كه هیچ ربطی به مجاهدین نداشت.» كاملاً آشكار است كه سازمان بنا به دلایل سیاسی، حقوقی و تبلیغاتی، به رغم پذیرش رسمی مسئولیت بسیاری از اقدامات تروریستی بعدی خود، همچنان مایل و قادر نیست كه به نقش خود در انفجار ششم تیر اعتراف نماید.

پس از اعلام خبر ترور آیت‌الله خامنه‌ای كه نمایندگی امام(س) در شورای عالی دفاع و امامت جمعه تهران را برعهده داشت، حضرت امام خمینی(س)، رهبر كبیر انقلاب، پیامی خطاب به ایشان صادر كردند، ایشان در بخش هایی از این پیام آوردند:"

اكنون دشمنان انقلاب با سوء قصد به شما كه از سلاله رسول اكرم(ص) و خاندان حسین بن علی (ع) هستید و جرمی جز خدمت به اسلام و كشور اسلامی ندارید و سربازی فداكار در جبهه جنگ و معلمی آموزنده در محراب و خطیبی توانا در جمعه و جماعات و راهنمایی دلسوز در صحنه انقلاب می‌باشید، میزان تفكرسیاسی خود و طرفداری از خلق و مخالفت با ستمگران را به ثبت رساندند. اینان با سوء قصد به شما عواطف میلیون‌ها انسان متعهد را در سراسر كشور بلكه جهان جریحه‌دار نمودند.

 اینان آن قدر از بینش سیاسی بی‌نصیبند كه بی‌درنگ پس از سخنان شما در مجلس و جمعه و پیشگاه ملت به این جنایات دست زدند و به كسی سوء قصد كردند كه آوای دعوت او به صلاح و سداد در گوش مسلمین جهان طنین‌انداز است.

اینان در عمل غیرانسانی به جای برانگیختن رعب، عزم میلیون‌ها مسلمان را مصمم‌تر و صفوف آنان را فشرده‌تر نمودند. آیا با این اعمال وحشیانه و جرایم ناشیانه وقت آن نرسیده است كه جوانان عزیز فریب‌خورده از دام خیانت اینان رها شوند و پدران و مادران، جوانان عزیز خود را فدای امیال جنایتكاران نكنند و آنان را از شركت در جنایات آنان برحذر دارند؟ آیا نمی‌دانند كه دست زدن به این جنایات، جوانان آنان را به تباهی كشیده و جان آنان به دنبال خودخواهی مشتی تبهكار از دست می رود؟ من به شما خامنه‌ای عزیز، تبریك می‌گویم كه در جبهه‌های نبرد با لباس سربازی و در پشت جبهه با لباس روحانی به این ملت مظلوم خدمت نموده و از خداوند تعالی سلامت شما را برای ادامه خدمت به اسلام و مسلمین خواستارم."

روزنامه كیهان به مدیریت حجت الاسلام سید محمد خاتمی در سرمقاله خود با عنوان «توده‌های مردم از ماجرای ترور خامنه‌ای می‌گویند» چنین نوشت:

دیروز بخش وسیعی از مردم در مقابل بیمارستان جمع شده بودند... دست به دعا برداشته بودند و با چشم های اشك آلود از خدای خود می خواستند كه امام جمعه تهران زنده بماند و توطئه آمریكا نقش بر آب گردد... از هر كس و هر دسته ای كه سئوال می كردیم، مردم بلافاصله پاسخ می دادندكه این كار، كار جنبشی ها [= سازمان] است... عمو حسین گفت مگر در نماز جمعه این هفته شركت نكردید؟ در آنجا آقای خامنه ای به سران مجاهدین گفت شماها را خوب می شناسیم، شماها كار امریكا را آسان كردید... اما معلوم بود كه جنبشی ها نمی توانستند كیفر آقای خامنه ای را فی المجلس ادا كنند! لذا «به زودی و به طور مضاعف» یعنی در همین دیروز به مسجد ابوذر رفتند و در ضبط صوت مواد منفجره گذاشتند.

آیت‌الله خامنه‌ای نیز در پاسخ به پیام محبت‌آمیز امام خمینی (س)، با صدور پیامی اظهار داشتند:

"بعد از چهار روز كه از این حادثه بر من می‌گذرد به فضل الهی و به كمك و تلاش بی‌دریغ كاركنان عزیز این بیمارستان خودم را در وضع بسیار مناسب و خوبی می‌بینم. هر وقت به یاد این می‌افتم كه این حادثه موجب شده امام عظیم‌الشان ما اظهار لطف كنند و در پیامشان اظهار دلسوزی بكنند و ملت بزرگ و قهرمان ما دست به دعا بردارد و دعا كنند در خودم احساس شرمندگی می‌كنم. در راه انجام وظیفه این گونه حوادث ، حوادثی نیست كه این‌همه لطف و محبت و بزرگواری را چه از سوی امام، چه از سوی امت و همچنین از سوی كاركنان، كارمندان این واحدهای پزشكی كه واقعا شب و روز را در این كار گذاشته اند، این همه اظهار شد....

من بدین وسیله از همین جا عرض سلام و ارادت بی‌پایان خودم را خدمت امام امت اعلام می‌كنم و به ایشان عرض می‌كنم كه در مقابل حوادث این چنین ما هیچ انتظار نداریم و توقعی نداریم كه كمترین رنجشی به خاطر ایشان بنشیند. ما معتقدیم كه «سر خم می سلامت،شكند اگر سبویی،...»